Portfolio - Zes maanden verder!
Het doel was helder van het begin: een portfolio voor de lange termijn. Eén die ik makkelijk kon voorzien van nieuwe content en waarop ik iteratief en veilig kon doorontwikkelen. Geen wegwerpproject, maar een solide basis die mee kon groeien.
Zes maanden geleden opende ik een nieuw Figma-bestand en begon met een basisstructuur. Geen uitgebreid ontwerpsysteem, geen perfecte componenten, gewoon een grove opzet van hoe het portfolio eruit moest zien. Dat simpele beginpunt was precies de juiste keuze.
Eerst ontwerpen, dan bouwen
Voor ik ook maar een regel code schreef, werkte ik de structuur uit in Figma. Niet als volledig uitgewerkt design, maar als denkgereedschap. Welke pagina’s zijn er nodig? Wat is de hiërarchie? Die eerste schets was ruw, maar de structuur klopte. En dat is wat telt in die fase.
De eerste versie online was bewust kaal: een homepage, twee cases, een contactpagina. Een portfolio dat simpel werkt, is beter dan een portfolio dat ambitieus vastloopt. Vanaf dat punt begon het itereren: kleine aanpassingen op basis van gebruik, zonder grote releases. Na zes maanden is het verschil enorm, maar geen enkele stap voelde groot op het moment zelf.
AI als praktische werktool
Wat ik niet had verwacht: hoeveel AI ook buiten het ontwerp- en schrijfwerk heeft bijgedragen. Een paar concrete voorbeelden.
Het opzetten van mijn VPS-infrastructuur had ik eerder nooit zelf gedaan. Met AI als gids werkte ik stap voor stap door de configuratie: server inrichten, SSL koppelen, deployment stroomlijnen. Wat normaal uren zoeken in documentatie kost, werd een begeleide sessie.
Datzelfde gold voor markdown templates. In plaats van elke keer opnieuw een structuur te bedenken voor een nieuw artikel of case, heb ik samen met AI herbruikbare templates opgesteld. Die houden alles consistent en sparen tijd bij elk nieuw stuk.
En dan GitHub: ik had de gewoonte om grote batches werk in één commit te gooien. AI hielp me dat te doorbreken. Kleinere, gefocuste commits met een duidelijke boodschap per wijziging. Het lijkt een klein detail, maar het maakt terugkijken op je eigen werk een stuk overzichtelijker.
Context engineering zorgde ervoor dat al die sessies structureel beter werden. Door de omgeving rondom de AI goed in te richten, hoefde ik minder uit te leggen en kon ik sneller doorpakken.
Tip van Tai: gebruik AI voor meer dan content
AI is niet alleen handig voor tekst of code. Wat voor mij goed werkte:
- Server- en infrastructuurvragen: gewoon stap voor stap doorlopen, AI vraagt door als iets onduidelijk is
- Templates laten opstellen op basis van bestaande content, zodat nieuwe stukken direct de goede structuur hebben
- Commit-berichten laten checken of aanscherpen, en leren committen in kleinere, logische stappen
De blog als tweede fundament
Ik begon te schrijven omdat het helpt nadenken, niet vanuit een contentplan. Eerst over de keuze voor Astro, daarna over tools, cursussen en inzichten. Die artikelen zijn inmiddels een volwaardig onderdeel van het portfolio: ze laten zien hoe ik denk, niet alleen wat ik maak. Acht artikelen in drie maanden, zonder dat het als werk aanvoelde.
Zes maanden later
Wat er nu staat, voelt als een solide basis. Stabiel, herkenbaar en van mij. De Figma-schets van zes maanden geleden is niet te vergelijken met wat er nu live staat, en toch zit de kern van die eerste opzet er nog steeds in.
Wat ik daarin ook leuk vind: het delen van dat proces. Niet alleen de dingen die goed gingen, maar zeker ook de vallen en opstaan momenten. De configuratie die niet klopte, de commit die ongedaan moest, de sectie die ik drie keer heb herschreven. Dat hoort erbij. En het is precies dat eerlijke proces dat een portfolio meer maakt dan een portfolio.
Als je er ook aan wilt beginnen: het hoeft niet perfect te zijn. Het moet beginnen.